Έγραψε η Flora Matte για τα Λευκά Όνειρα






"Λευκά Όνειρα"της Ειρήνης Φραγκάκη.
Ένα ψυχογράφημα των σχέσεων (ενδοοικογενειακή βία ) που πραγματικά με άγγιξε.
Η τραγική ιστορία της Δέσποινας δίνει την ευκαιρία στην Ειρήνη Φραγκάκη να ξετυλίξει τις επιπτώσεις που έχουν οι ανασφάλειες,στην ζωή του καθενός.
Η συγγραφέας φαίνεταιπως έχει μελετήσει τους χαρακτήρες των ηρώων της και ομολογώ ότι διαβάζοντας το βιβλίο,πολλές φορές αναρωτήθηκα πώς ...αρκετές φορές οι συμπεριφορές των άλλων ,εξαρτώνται και από τις ανασφάλειες των θυμάτων όπως βλέπουμε στην σελίδα 66 " Κάθε φορά που η σκέψη της παιδευόταν από τους φόβους,έκλεινε τα μάτια και αφτιά στη σειρήν-συνείδηση που της έλεγε ότι είχε έλθει η δική της στιγμή.Εκείνη που όφειλε να την αρπάξει,να την κρατήσει,να τη χαϊδέψει,να νιώσει ότι κάθε,μα κάθε αλλαγή έπρεπε να γίνει μόνο για να νιώσει η ίδια καλά.Να μην κάνει ό,τι έκανε τόσο καιρό,όλα για τους άλλους και τίποτα γι αυτήν.Να κρατήσει σαν πολύτιμο πετράδι το δώρο της ζωής.Να μην το βάλει κάτω.Να παλέψει με όλους τους δαίμονες που της έσκιζαν τη σάρκα,αυτούς που κόντευαn να τη φάνε ζωντανή." αλλά και στην σελίδα 68 "Όταν όμως ένας άνθρωπος είναι τόσο κυκλοθυμικός,τόσο αλλοπρόσαλλος και δεν γνωρίσει ποτέ τον εαυτό του αλλά αποζητά την επιβεβαίωση από τους άλλους και μόνο,δεν έχει ποτέ την πορεία και την κατάληξη που του αξίζει."
Πόσο συγκλονιστικές είναι οι σκέψεις που διαβάζουμε στην σελίδα 97 "Μα πόσες φορές έχουμε αφεθεί σε ανθρώπους που δεν έχουμε πραγματικά γνωρίσει,πιστεύοντας απλά και μόνο σ αυτό που νομίζουμε αγάπη;Και πόσες άλλες δεν έχουμε μπερδέψει την αγάπη με το πάθος ή την έλλειψη συντροφιάς;Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε πιστέψει πως η ολοκλήρωση του εαυτού μας και ο φόβος της μοναξιάς έχουν πάρει το όνομα της αγάπης;"
"Θα εκπλησσόταν απίστευτα όταν θα ανακάλυπτε πως τα σκοτάδια δεν την είχαν εγκαταλείψει ποτέ.Ήταν εκεί,απλώς είχαν κρυφτεί για λίγο.Έπαιζαν μαζί της σαν τη γάτα με το ποντίκι.Και μόνο για λίγο είχαν αφήσει μια χαραμάδα ώστε να μπει το φως που της έδινε μια σπίθα ελπίδας.Μάταιο;Ο χρόνος που περνούσε ήταν μάταιος,κι όλα όσα της συνέβαιναν,απλώς την ξυπνούσαν από τον λήθαργο που έπεφτε κάθε τόσο εξαιτίας της μοναξιάς της.Αλήθεια,πόσο μόνη αισθανόταν τελικά και πόση πολλή ανάγκη είχε έναν άνθρωπο δίπλα της!Θα μπορούσε ποτέ να τα βρει με τον εαυτό της;Να νιώσει ολοκληρωμένη χωρίς την παρουσία κάποιου στη ζωή της;Πάντα θα έπρεπε να έχει κάποιον δίπλα της για να νιώθει ασφάλεια,για να πορεύεται με σιγουριά στον δρόμο της ζωής;Μονάχα στον θάνατο,και τις δυο φορές,μόνο τότε δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να έχει κάποιον δίπλα της.Κι αυτό το είχε καταλάβει καλά πια.Ο θάνατος θέλει μοναξιά."
Μια διαπίστωση των επιπτώσεων των ανασφαλειών βλέπουμε και στην σελίδα 123, Πόσα κατάλοιπα μπορεί ν αφήσει τελικά το παρελθόν όταν δεν το έχεις χειριστεί σωστά;Τα επανειλημμένα λάθη γίνονται τραύματα που μετατρέπονται πολύ εύκολα σε γάγγραινα.Και ποια άλλη γιατρειά εκτός του ακρωτηριασμού,έχει αποτέλεσμα;Καμία.Από αυτό ήθελε να γλιτώσει.
Η Δ'εσποινα πάλευε για λάθος πράγματα.Πίστευε ότι αυτό που θα την άλλαζε,ήταν η φυγή απ ό,τι την κυνηγούσε.Κάποιες φορές πασχίζουμε να απομακρυνθούμε από το παρελθόνμας,να το σκοτώσουμε,να το εξαφανίσουμε,να ξεφύγουμε από δαύτο,αλλά έρχεται η ώρα που ανακαλύπτουμε ότι ουδέποτε του γλιτώσαμε.Μας μυρίζεται,μας ακολουθεί πάντα και παντού.Το παρελθόν δεν είναι τίποτα άλλο από μια προέκταση της ζωής μας.Δεν έχεις το δικαίωμα να σπάσεις τους κρίκους.Η αλυσίδα που λέγεται ζωή,δεν γίνεται να προχωρήσει μισή.Ολάκερη πορεύεται.Με όσα άσχημα ή καλά την έχουμε φορτώσει.Γεμάτη βαλίτσα τα όνειρα,γεμάτη βαλίτσα οι εφιάλτες.Μα δικοί μας κι αυτοί.Άργησε να το καταλάβει αυτό η Δέσποινα.Την πόνεσε η αλήθεια.Κι ακόμα περισσότερο την πόνεσε ότι ούτε αυτό είχε τη δύναμη να το καταλάβει μονάχη.Πάλι δεκανίκι χρειάστηκε.Η Ελισάβετ της έκανε ερωτήσεις,και η Δέσποινα έβρισκε με πολύ κόπο τις απαντήσεις.Την πονούσαν οι αλήθειες της.Όμως όφειλε να μάθει πως έπρεπε κι εκείνες να τις αγαπήσει,να τις αγκαλιάσει για να πάψουν πια να την πληγώνουν,να φιλιώσει μαζί τους,να γίνει το αποκούμπι τους για να ξαποστάσουν τις αιχμηρές εικόνες τους.Καμβάς να γίνει η ψυχή της,πινέλο τα δάχτυλά της που θα τον βάψουν με όμορφα χρώματα."
Συνταρακτικές όμως είναι οι διαπιστώσεις από τις συνεδρίες της Δέσποινας στην ψυχολόγο Ελισάβετ στην σελίδα 125 "Προσπαθούσε να καταλάβει και η ίδια τι ζητούσε τελικά από τη ζωή και τους ανθρώπους.Προσπαθούσε να καταλάβει αν τελικά όντως είχε ζητήσει ποτέ της κάτι από αυτούς.Μα όχι.Τίποτα.Ποτέ.Κι αυτό την ισοπέδωσε.Της έγδαρε την ψυχή ο φόβος πως ίσως ποτέ να μην άλλαζε ο χαρακτήρας της,όσο κι αν επιθυμούσε να γίνει πιο αδιάλλακτη στις σχέσεις της με τους ανθρώπους,πιο σκληρή και πιο σκεπτόμενη.εκείνη το ήξερε καλά πως ό,τι κι αν έκανε,θα παρέμενε ένα μικρό κι αθώο κορίτσι.Μόνο που σε μια κοινωνία που απαρτίζεται από λύκους,τα πρόβατα δεν μπορούν να επιβιώσουν.Αυτό της διέφευγε ακόμα.Της προκαλούσε πόνο η ανθρώπινη συμπεριφορά,αλλά κάθε φορά έβρισκε μια δικαιολογία για όλους και τους συγχωρούσε.
"Πότε θα συγχωρέσεις τον εαυτό σου" τη ρώτησε η Ελισάβετ.Όμως απάντηση δεν έδωσε,ούτε σ εκείνη μα ούτε και στον ίδιο της τον εαυτό.
Οι προσπάθειες της Ελισάβετ ήταν τεράστιες.Δεν ήξερε με ποιον τρόπο,αλλά έπρεπε πάση θυσία να κάνει αυτή τη γυναίκα να πιστέψει στον εαυτό της,να της μάθει πώς να νοιάζεται και λίγο για την ίδια.Σκεπτόμενη μόνο πώς να μην πονέσει τους άλλους,δεν έδινε κανένα περιθώριο ευτυχίας σ εκείνη."
Στην επίσκεψη της Δέσποινα και της Ελισάβετ στο μέρος που βρίσκουν καταφύγιο οι κακοποιημένες γυναίκες μας δίνεται η ευκαιρία να σκεφτούμε τον πόνο που υπάρχει κρυμμένος γύρω μας και που πολλές φορές δεν φαίνεται.
Αλλά και η αποκάλυψη του πόνου που έχει μέσα της η ψυχολόγος( το χάσιμο της αδελφής της Βιολέτας)καθώς προσπαθεί να βοηθήσει την Δέσποινα να καταλάβει,συγκλονιστική,στην σελίδα 144 " Δεν ξέρω που βρίσκω τη δύναμη να συνεχίσω,Δέσποινα.Πραγματικά δεν ξέρω,όμως πιστεύω πως θα σε βοηθήσει η ιστορία της Βιολέτας.Δεν θέλω να το παίξω μάντης,αλλά όταν περνάς τέτοιον Γολγοθά,ως άνθρωπος,ως γυναίκα,η κατάληξη είναι πάντα ίδια.Άλλοτε υπομένεις και περιμένεις ότι κάτι θ αλλάξει.Άλλοτε πάλι κλείνεις τα μάτια,αρνούμενη να δεις την πραγματικότητα.Κρύβεσαι από τον φόβο σου και στο τέλος αυτός νικάει.Ξύπνα Δέσποινα.Σύνελθε,πριν να είναι αργά,όπως έγινε με την Βιολέτα.Δεν πάλεψε καν για την ζωή της.Ένα χτύπημα.Αυτό ήταν που έβαλε τέρμα στην ανάσα της.Ένα χτύπημα από το χέρι του κι άλλο ένα σε μια γωνία που χτύπησε το κεφάλι της.Ακαριαίος θάνατος.Από τον άνθρωπο που κάποτε είχε αγαπήσει.Από αυτόν που έγινε ο δυνάστης της,που θέλησε να γίνει Θεός και να πάρει τη ζω'η της στα χέρια του.Να την κάνει ό,τι θέλει,όσο ζούσε,και να της την αφαιρέσει όταν η ζήλια τού θόλωσε το μυαλό.Κοίταξέ με,Δέσποινα!"
Έτσι φτάνουμε στην διαπίστωση που κάνει η Δέσποινα στην σελίδα 147 "Η Δέσποινα ήταν έτοιμη να ξεστομίσει κουβέντες που δεν θα τις έπαιρνε πίσω,να πει τα πράγματα με το όνομά τους χωρίς δισταγμό και φόβο.Έπρεπε να φανεί δυνατή και αποφασισμένη.Να πάει τη ζωή της εκεί που ανήκε.Να πάρει φόρα και ν ανασάνει.Μια ζωή δική της.Μόνο για κείνη.Να δώσει ζωή.Να πάρει ζωή.Από κείνη.Για κείνη."
Συγχαρητήρια στην Ειρήνη Φραγκάκη για το εξαιρετικό μυθιστόρημα-ψυχογράφημα που έγραψε και που το συστήνω ανεπιφύλακτα να διαβαστεί απ όλους,διότι γίνεται η αιτία να αναρωτηθεί ο καθένας για τις επιλογές που κάνει στην ζωή του. Ισως είχαμε λιγότερα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας.
Εύχομαι από καρδιάς στην Ειρήνη Φραγκάκη να είναι πάντα καλά και δημιουργική να μας προσφέρει παρόμοια βιβλία.
Πάντα επιτυχίες!!!!!!!!!!!!!!
 

Έγραψε η Μπαφαλουκα Φιλιώ για τα Λευκά Όνειρα






ΛΕΥΚΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΕΙΡΗΝΗΣ ΦΡΑΓΚΑΚΗ 
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ


Το βιβλίο ΛΕΥΚΑ ΟΝΕΙΡΑ μου κρατούσε συντροφιά τις τελευταίες ημέρες....
Τα όνειρα της Δέσποινας που διψούσε για φως αλλά το έψαχνε σε λάθος σχέσεις...
Τα όνειρα των ανθρώπων στη ζωή της Δέσποινας οι οποίοι προέβαλλαν με ναρκισσιστικό και βίαιο τρόπο τις ανάγκες τους πάνω της.....

Άλλο αγάπη, άλλο ανάγκη, όμως....
"Ελευθερία δίχως αγάπη , είναι ποτάμι χωρίς νερό....¨λέει ο στιχουργός και βέβαια δεν υπάρχει αληθινή αγάπη χωρίς ελευθερία, επίσης.....
"Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν..."
ΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑΝ Ε Α Υ Τ Ο ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ, ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ....
Και τα πρόσωπα της ιστορίας μας χαμένα,,,κλεισμένα , χωρίς δύναμη,,,ψυχές ταλαίπωρες...
Άνθρωποι έρμαια των παθών και των ελλείψεών τους...Θήτες και θύματα....
Η Ειρήνη Φραγκάκη διεισδύοντας αριστοτεχνικά στις ψυχές των ηρώων της, φωτίζει κάθε σκοτεινή γωνιά ,κάθε πληγή. Η ματιά της είναι τρυφερή και αγαπητική, χωρίς όμως να διστάζει να πει την αλήθεια ωμή.
Τα λυρικά κείμενα αποτελούν δυνατό κομμάτι του βιβλίου, καθώς με το μεστό, ποιητικό λόγο αντικατοπτρίζουν τη συναισθηματική κατάσταση των ηρώων και κατά βάθος την ψυχή της ίδιας της συγγραφέως.
Με γραφή ωριμότερη από κάθε άλλη φορά η Ειρήνη Φραγκάκη μας παρουσιάζει όχι μόνο ένα δυνατό ψυχογράφημα , αλλά κι ένα εξίσου δυνατό κοινωνικό μήνυμα. Ενάντια στη γυναικεία ,και όχι μόνο, κακοποίηση.
Οι γονείς που διαβάζουμε το βιβλίο θα προβληματιστούμε για τον τρόπο διαπαιδαγώγησης των παιδιών μας.
Μήπως ,χωρίς να το ξέρουμε, αναθρέφουμε μια δειλή και άβουλη Δέσποινα ή ένα νάρκισσο κι εγωπαθή Άγγελο ή Ορφέα;;
Τόσο η θεματολογία ,όσο και η ψυχή που βάζει η συγγραφέας σε κάθε έργο της , με κάνουν να ανυπομονώ για το επόμενο βιβλίο της!
Ευχαριστώ πααρα πολύ για το όμορφο ταξίδι, τις ζωντανές εικόνες, για κάθε συναίσθημα και σκέψη...

ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ. ΔΕΙΓΜΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΟΣΟ ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ!
ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ!!!!

Έγραψε η συγγραφέας Χρύσα Ζανεσή Αλεξάκη για τα Λευκά Όνειρα



Λευκά όνειρα, Ειρήνη Φραγκάκη

Αγαπημένη μου, ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο σου. Από τις πρώτες σελίδες με συνάρπασε και στη συνέχεια κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για να αφήσω τον αναγνώστη με το ερώτημα του γιατί, θα γράψω όμως αυτό που μου άγγιξε την ψυχή μέσα από τα γραφόμενα σου… «Παρ’ όλη την σύνεση και τη λογική που υποτίθεται ότι διαθέτουμε, κάποιες φορές οι πράξεις μοιάζουν να έχουν γίνει από θηρία, άγρια, μανιασμένα, έχοντας το ακαταλόγιστο, λες και λειτουργεί μια φύση ανεξάρτητη από αυτή που μας έδωσε ο θεός»… Φτάνοντας στο τέλος μου έμεινε μια έντονη πίκρα και ένα ερώτημα. Άραγε τα όνειρα ήταν λευκά; Ευχαριστώ Ειρήνη για τις ώρες που με ταξίδεψες, με προβλημάτισες, με εξόργισες,,,, Λευκά όνειρα!!! Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να διαβαστεί από άντρες και γυναίκες γιατί σίγουρα έχει να προσφέρει πολλά, να φωτίσει τον τρόπο με τον όποιο αγαπάμε!




Έτοιμοι για την πιο μεγάλη γιορτή του βιβλίου!

Με τα πιο ζεστά μας χαμόγελα εκδόσεις και συγγραφείς θα σας περιμένουμε!

Τα βιβλία της Πνοής θα σας περιμένουν και αυτή τη φορά, καθημερινά στο Ζάππειο στο περίπτερο 11!
Ευχαριστούμε που από την πρώτη στιγμή είστε κοντά μας και μας αγκαλιάζετε με αγάπη!
Την Παρασκευή ώρα 19.00-21.00 θα βρίσκεται εκεί ο συγγραφέας μας Νίκος Διακογιάννης.



Καλοκαίρι-διακοπές-διάβασμα




Εγώ τη δική μου τη βαλίτσα την ετοίμασα κι έβαλα μέσα τους θησαυρούς που θα μου κρατήσουν συντροφιά στις διακοπές μου!
Υπάρχει κάτι καλύτερο από το να έχεις για παρέα ένα βιβλίο;
Για όποιον ενδιαφέρεται να διαβάσει κάτι δικό μου:
Το μωράκι μου που μόλις άνοιξε τα φτερά του, τα "Λευκά Όνειρα" μπορείτε να το προμηθευτείτε είτε στα βιβλιοπωλεία είτε από το site του εκδοτικού:http://www.ekdoseispnoi.gr/…/…/new-releases-gr/lefka-oneira… .
Τα 2 πρώτα μυθιστορήματα, "Η αγάπη που άνθισε στην ψυχή μου" και "Η πεταλούδα της νύχτας" διανέμονται δωρεάν στοhttps://www.scribd.com/user/315024313/Irene-Fragaki .
Το παραμύθι "Το αστέρι κι η ευχή" για τα μικρούλια σας από τις εκδόσεις Ανάσα, στα βιβλιοπωλεία, κυκλοφορεί επίσης σε πολλά e-shop ή στείλτε μου μήνυμα.
Να περνάτε καλά όπου κι αν είστε ότι κι αν κάνετε!!!

Πρόταση βιβλίου: Λευκά Όνειρα από το site WorkingMoms

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ για τα "Λευκά Όνειρα" από την αναγνώστρια Μπαφαλούκα Φιλιώ



ΛΕΥΚΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΕΙΡΗΝΗΣ ΦΡΑΓΚΑΚΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Το βιβλίο ΛΕΥΚΑ ΟΝΕΙΡΑ μου κρατούσε συντροφιά τις τελευταίες ημέρες.
Τα όνειρα της Δέσποινας που διψούσε για φως αλλά το έψαχνε σε λάθος σχέσεις...
Τα όνειρα των ανθρώπων στη ζωή της Δέσποινας οι οποίοι προέβαλλαν με ναρκισσιστικό και βίαιο τρόπο τις ανάγκες τους πάνω της.....
Αλλο αγάπη, άλλο ανάγκη, όμως....
"Ελευθερία δίχως αγάπη , είναι ποτάμι χωρίς νερό....¨λέει ο στιχουργός και βέβαια δεν υπάρχει αληθινή αγάπη χωρίς ελευθερία, επίσης.....
"Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν..."
ΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑΝ Ε Α Υ Τ Ο ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ, ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ....
Και τα πρόσωπα της ιστορίας μας χαμένα,,,κλεισμένα , χωρίς δύναμη,,,ψυχές ταλαίπωρες...
Άνθρωποι έρμαια των παθών και των ελλείψεών τους...Θήτες και θύματα....
Η Ειρήνη Φραγκάκη διεισδύοντας αριστοτεχνικά στις ψυχές των ηρώων της, φωτίζει κάθε σκοτεινή γωνιά ,κάθε πληγή. Η ματιά της είναι τρυφερή και αγαπητική, χωρίς όμως να διστάζει να πει την αλήθεια ωμή.
Τα λυρικά κείμενα αποτελούν δυνατό κομμάτι του βιβλίου, καθώς με το μεστό, ποιητικό λόγο αντικατοπτριζουν τη συναισθηματικη κατάσταση των ηρώων και κατά βάθος την ψυχή της ίδιας της συγγραφέως.
Με γραφή ωριμότερη από κάθε άλλη φορά η Ειρηνη Φραγκακη μας παρουσιάζει όχι μόνο ένα δυνατό ψυχογράφημα , αλλά κι ένα εξίσου δυνατό κοινωνικό μήνυμα. Ενάντια στη γυναικεία ,και οχι μόνο, κακοποίηση.
Οι γονείς που διαβάζουμε το βιΒλιο θα προβληματιστούμε για τον τρόπο διαπαιδαγωγησης των παιδιών μας.
Μήπως ,χωρίς να το ξέρουμε, αναθρέφουμε μια δειλή και άβουλη Δέσποινα ή ένα νάρκισσο κι εγωπαθή Άγγελο ή Ορφέα;;
Τόσο η θεματολογία ,όσο και η ψυχή που βάζει η συγγραφέας σε κάθε εργο της , με κανουν να ανυπομονώ για το επόμενο βιβλιο της!
Ευχαριστώ πααρα πολύ για το όμορφο ταξιδι, τις ζωντανές εικόνες, για κάθε συναίσθημα και σκέψη...
ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ. ΔΕΙΓΜΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΟΣΟ ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ!
ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ!!!!

Οι εκδόσεις Πνοή παρουσίασαν το μυθιστόρημα της Ειρήνης Φραγκάκη, «Λευκά όνειρα».









Οι εκδόσεις Πνοή παρουσίασαν το μυθιστόρημα της Ειρήνης Φραγκάκη, «Λευκά όνειρα».
Για το βιβλίο μίλησαν:
- Αναστασία Κορινθίου, συγγραφέας
- Σοφία Χατζηδημητρίου, ψυχολόγος
Την εκδήλωση συντόνισε η αναγνώστρια Λιάνα Τζιμογιάννη ενώ αποσπάσματα διάβασαν οι ηθοποιοί, Όλγα Νικολαΐδου και Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος.
(ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Μοιράζετε ΟΛΟΚΛΗΡΟ το άλμπουμ ή ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ φωτογραφίες απευθείας από εδώ διατηρώντας τη σύνδεση με την πηγή τους. Επίσης, η δυνατότητα επισήμανσης προσώπων είναι ενεργή. Βρείτε και επισημάνετε τον εαυτό σας ή πρόσωπα που γνωρίζετε. Και τα δύο, είναι ένας ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ τού βιβλίου αλλά και του Bookia)

Έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι


Τα βιβλία των εκδόσεων Πνοή θα βρίσκονται στο Περίπτερο 35 φιλοξενούμενα από τις "Εκδόσεις Δίον-Βιβλία Ψαράς". 

Την Τετάρτη 15 Ιουνίου (7-9)
θα βρίσκεται εκεί να υπογράψει το "Φυσάει" η Κάκια Ξύδη 


και την Τετάρτη 22 Ιουνίου (7-9)
θα βρίσκεται εκεί να υπογράψει τα "Λευκά Όνειρα" η Ειρήνη Φραγκάκη



Σας περιμένουμε με μια αγκαλιά ανοιχτή!


Έκθεση Βιβλίου Λάρισας

Τα βιβλία των εκδόσεων Πνοή βρίσκονται στην Έκθεση Βιβλίου Λάρισας στο Περίπτερο των βιβλιοπωλείων Παιδεία.
Η έκθεση βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της Λάρισας και λειτουργεί από την από την Δευτέρα 30 Μαΐου έως την Κυριακή 12 Ιουνίου καθημερινά και τα Σάββατα από τις 10.00 – 14.00 & 18.00 – 23.00 και τις Κυριακές από τις 18.00 – 23.00.

Συνέντευξη στη Νίτσα Μανωλά για το Writersgang

Είναι προσόν για μια γυναίκα να κρύβει τη δύναμή της πίσω από την αδυναμία της, μα χρειάζεται θάρρος για να διαλύσει την αδυναμία που της κρύβει τη δύναμη.

Οι εκδόσεις Πνοή παρουσιάζουν το νέο βιβλίο της Ειρήνης Φραγκάκη "Λευκά Όνειρα"





Οι εκδόσεις Πνοή παρουσιάζουν το νέο 
βιβλίο της Ειρήνης Φραγκάκη 
"Λευκά Όνειρα"
και σας προσκαλούν στην πρώτη του παρουσίαση 
Δευτέρα 6/6/2016 στο Arthens.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν και θα αναλύσουν: Αναστασίου Κορινθίου, συγγραφέας, Σοφία Χατζηδημητρίου, ψυχολόγος.
Τον συντονισμό θα έχει η αναγνώστρια Λιάνα Τζιμογιάννη.
Στην αφήγηση οι ηθοποιοί: Όλγα Νικολαΐδου - Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος


Διαγωνισμός του βιβλίου μου "Λευκά Όνειρα"

Ένας νέος διαγωνισμός ήρθε για σας φίλοι μας!
Δύο αντίτυπα του νέου βιβλίου της Ειρήνης Φραγκάκη "Λευκά Όνειρα" θα κληρωθεί την Κυριακή 5 Ιουνίου, αρκεί μόνο να:
1) Πατήσετε λάικ στη σελίδαhttps://www.facebook.com/ekdoseispnoi/
2) Να κοινοποιήσετε αυτή την ανάρτηση στον τοίχο σας ή όπου αλλού θέλετε και όσες φορές θέλετε και το σημαντικότερο
3) Να αφήσετε το σχόλιό σας κάτω από αυτή την ανάρτηση!



ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΚΑΙ Η ΕΥΧΗ - ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΠΟΥΛΙΑΣΗ

Το 'χω νιώσει πολλές φορές, το 'χω ζήσει άλλες τόσες...
Συναντώ ανθρώπους στη ζωή μου,χαρισματικούς,δημιουργικούς
γεμάτους αγάπη και μεράκι...
Η Σπυριδούλα είναι ένα κορίτσι (ΧΑΜΟΓΕΛΟ), ένας άνθρωπος που
αγαπάει τρελά τα παιδιά και δεν χάνει στιγμή να τους το δείχνει.
Το να συναντώ ανθρώπους σαν κι εκείνη,για μένα είναι
ευλογία.
Απολαύστε την!
Σπυριδούλα​ μου, χίλια ευχαριστώ κι ακόμα περισσότερα.Τόσο
σ' εσένα όσο και στα παιδιά που συνέβαλαν για το τελικό αποτέλεσμα  :-)
Να είστε καλά και πάντα δημιουργικοί!!! :-)

Με αφορμή το παιδικό βιβλίο της Ειρήνης Φραγκάκη φτιάξαμε
αυτό το παιδικό τραγούδι για να συνοδέψει γλυκά την υπέροχη ιστορία της Παραμυθένιας!


ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΠΟΥΛΙΑΣΗ





Ελεύθερα στο διαδίκτυο τα 2 μου μυθιστορήματα

Κι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να μπορέσω πια, με μεγάλη χαρά, να μοιραστώ μαζί σας τα έργα μου.
Μιας και πολλοί φίλοι αναγνώστες με ρωτάνε που θα τα βρουν, κι εφόσον η συνεργασία με τους εκδοτικούς έληξε και δεν υπάρχουν στην αγορά, αποφάσισα να τα διανέμω ελεύθερα μέσω του διαδικτύου.
Τα πνευματικά μου παιδιά, επέστρεψαν στα χέρια μου και με όλη μου την αγάπη τα μοιράζομαι μαζί σας.
Καλή ανάγνωση.


Πατήστε εδώ και διαβάστε 

"Η αγάπη που άνθισε στην ψυχή μου" 


και "Η πεταλούδα της νύχτας"


Συνέντευξη στο Now24 με την αγαπημένη Μαίρη Γκαζιάνη!


Ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συνέντευξη την Μαίρη Γκαζιάνη που είναι δίπλα στους συγγραφείς με τον μοναδικά γλυκό της τρόπο και το site now24 για το βήμα!!
Έχω δίπλα μου ανθρώπους δημιουργικούς και ταλαντούχους και θα ήταν παράλειψη να μην ευχαριστήσω το γλυκό κορίτσι Ζηνετα Χατζηρηγα για τις υπέροχες φωτογραφίες, τα Πλεκτά Αγγελική για τις πανέμορφες ζακέτες και το κομμωτήριο La Ren Hair Care στο Αιγάλεω, για το Hair styling!!
Κάθε επιτυχία σου εύχομαι Μαίρη μου σε αυτό που κάνεις και τόσο αγαπάς!

Διαβάστε τη συνέντευξη στο Site Now24 με την αγαπημένη Μαίρη Γκαζιάνη!

http://now24.gr/irini-fragkaki-den-pistevo-oti-i-singrafi-ine-klironomiko-charisma/

Το....γκρί μου...

Προσπάθησα σου λέω…
Να γίνω πιο ροζ, πιο ναζιάρα…
Δεν μου πάει εμένα… δεν είναι οι σκέψεις μου αξεσουάρ της συμπεριφοράς μου για να τις ταιριάξω κατά πώς πάει η ζωή…»σου»….
Δε γίνεται γατάκι η τίγρης μάτια μου.
Δε μερεύει το αγρίμι. Έτσι γεννήθηκα και πολύ το γουστάρω.
Εγώ παλεύω με το γκρι… τ’ ουρανού σαν συννεφιάζει ανταριασμένος… της άμμου σαν ξεμακραίνει από πάνω της η θάλασσα… σαν… τις σκέψεις μου.
Μου λες πως είμαι ένας ΠΟΛΥ –και μου το τονίζεις κιόλας για να με πείσεις- φωτεινός άνθρωπος.
Μα πέφτεις έξω.
Δεν έμαθες να «διαβάζεις» τους ανθρώπους.
Μόνο να τους «βλέπεις» έμαθες.
Επιφανειακά. Ανώδυνα..
-Ανώδυνα; με ρωτάς.
Σου προκαλεί έκπληξη, το πώς γίνεται να πονάς σαν πρέπει να «διαβάσεις» ΤΟΝ άνθρωπο.
Πονάει… μόλις μπεις στην ψυχή του, μόλις αντικρίσεις το… γκρι του πονάς, αν πραγματικά τον νιώθεις…
Και δεν μπορείς να ταιριάξεις την γατούλα με την τίγρη… το αγρίμι που κρύβει μέσα η ψυχή δεν σε αφήνει.. βγάζει νύχια, δείχνει δόντια.. γιατί ξέρει…
Βλέπει το ροζάκι που δεν ταιριάζει με το… περιβάλλον του και αμύνεται… όχι επειδή είναι σκληρή… μα γιατί ξέρει… πώς το ροζ, είναι ανάμειξη, θα γίνει και λευκό μα θα γίνει και κόκκινο και θα στάξει αίμα…
Το αγρίμι δεν κυνηγά για να βρει τροφή και να την κατασπαράξει… το αγρίμι αμύνεται… επιτίθεται μόνο αν απειληθεί…
Να δεις που αν το αφήσεις στην ησυχία του, στα μάτια σου θα φαντάζει σαν το πιο ήρεμο ζώο… κι ας έχει σκληρό περίβλημα, κι ας είναι σκληρή η όψη του…
Μην «κολλάς» στο αγρίμι και δεν θα χάσεις….

Ειρήνη Φραγκάκη

Για την 'γιορτή" της Γυναίκας!!!;;;;

Σήμερα που οι λέξεις λένε "γιορτάζει η γυναίκα"
δεν μου βγαίνει να πω χρόνια πολλά.
Και δεν μου βγαίνει γιατί -ταπεινή μου γνώμη- δεν γιορτάζει κάποια συγκεκριμένη γυναικεία ιδιότητα...
"μάνα,αδερφή,κόρη,νύφη,πεθερά,σύζυγος...κτλ...ούτε καν όλες αυτές κι άλλες τόσες,μαζί..."
Τα ανθρώπινα δικαιώματα,η κατανόηση προς όλες εμάς,ο σεβασμός.
Αυτά βροντοφωνάζει η κάθε μέρα..και η σημερινή......για τη γυναίκα που δέχεται τη βία επειδή κάποιοι την θεωρούν κατώτερο ον,για τη γυναίκα που βασανίζεται άνευ λόγου και αιτίας επειδή κάποιοι έτσι το θεωρούν σωστό...
....για το κορίτσι που πετσοκόβεται επειδή αυτό είναι το ¨σωστό'...
Σήμερα σαν κάθε μέρα,ας δώσουμε κουράγιο όσες έχουμε περίσσιο να παλέψουν,να βρουν
αντοχές που εξαντλήθηκαν,να πιστέψουν..
Σήμερα, άντρες και γυναίκες ας γίνουν το χέρι που θα απλωθεί για να γραπωθεί και να σωθεί μια ψυχή που ξεψυχά.
Δεν είναι γυναικείο δικαίωμα να -εορτασθεί- η σημερινή ημέρα.
Είναι ανθρώπινο δικαίωμα και υποχρέωση να ενωθούν οι έχοντες και κατέχοντες γνώση και δύναμη και να την προσφέρουν.                                                                  

                                                                                  Ειρήνη Φραγκάκη

Καλημέρα Άνθρωποι!

Μαίρη Κωνσταντούρου


Αυτή η Κυρία της Λογοτεχνίας με μαγεύει κάθε φορά που την διαβάζω.
Πλέον έχω διαβάσει όλη της την βιβλιογραφία και ομολογώ ότι μόνο κέρδισα.
Θέλω να γράψω τόσα πολλά....είναι όμως από εκείνες τις φορές που ο συγγραφέας, ο άνθρωπος, τα έχει πει όλα και οι δικές μου οι λέξεις γίνονται τόσο μέτριες....

Η Μαίρη έχει έναν υπέροχο τρόπο γραφής από το πρώτο της κι ολας βιβλίο, τα οποία, όλα ανεξαιρέτως, σου κρατάνε το ενδιαφέρον από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία.







Αυτά τα δύο τα τέλειωσα πρόσφατα.
Ποτέ δεν αναφέρω γεγονότα των βιβλίων που διαβάζω φοβούμενη μην παρασυρθώ και μαρτυρήσω γεγονότα :-)


Υπέροχο ταξίδι στο χθες και στο σήμερα, οι χαρακτήρες δομημένοι σωστά, η γραφή νεράκι που κυλάει και δίνει οξυγόνο στην ψυχή.
Λάτρεψα την υπόθεση. Έξυπνη και σωστά δοσμένη.



Αυτό μπορώ να πω ότι το κατατάσσω στα αγαπημένα μου.
Αν ήμουν από τους αναγνώστες που κρατούν σημειώσεις πάνω στα βιβλία, σε τούτο 'δω δεν θα έμενε σειρά που να μην είχα υπογραμμίσει...
Μέσα σε αυτό το αριστούργημα διάβασα τις μεγαλύτερες αλήθειες και τα πιο σοφά λόγια.
Πραγματικά είναι ένα βιβλίο που θα σου δώσει μαθήματα ζωής,συμπεριφοράς και συμβουλές.
ΑΞΙΖΕΙ ΠΟΛΛΑ!


Μαίρη Κωνσταντούρου, το ξέρεις ότι σε αγαπώ, σαν άνθρωπο σου βγάζω το καπέλο, σαν συγγραφέα σε θαυμάζω.
Είμαι τυχερή που υπάρχεις στην ζωή μου.....
Να σ έχει ο Θεός καλά,να συνεχίσεις να γράφεις....το έχουμε ανάγκη...



«Αγάπησα τα βιβλία από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου.
Πολύ γρήγορα κατάλαβα πως μου ήταν πιο βολικό, πιο εύκολο, να εκφράζομαι
με τον γραπτό παρά με τον προφορικό λόγο.
Έχω προσέξει πως στα λόγια είμαι πολύ λιτή,
σχεδόν λακωνική, ενώ αντίθετα όποτε κάθομαι να γράψω κάτι,
οτιδήποτε, σκέψεις και συναισθήματα ρέουν σαν χείμαρροι μέσα από την ψυχή μου.
Επί τριάντα χρόνια κάλυπτα αυτή την ανάγκη έκφρασης
μεταφράζοντας χωρίς διακοπή λογοτεχνικά βιβλία.
Πριν από δεκαπέντε χρόνια, ο πόθος -ή το πάθος- μου ικανοποιήθηκε πλήρως όταν,
μάλλον από τύχη, εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο.
Τώρα πια ξέρω πως, όσο είμαι πνευματικά υγιής,
η ψυχή μου θα συνεχίσει να μιλάει έτσι όπως εκείνη ξέρει και μπορεί».

Επικοινωνία με τη συγγραφέα:



Σε βλέπω παντού
Όταν οι γυναίκες τολμούν
Το πολύ δεν είναι πάντα αρκετό
Σκιές στο χρόνο
Όταν οι γυναίκες τολμούν (ψηφιακό βιβλίο)
Σε βλέπω παντού (ψηφιακό βιβλίο)
Σκιές στο χρόνο (ψηφιακό βιβλίο)
Το πολύ δεν είναι πάντα αρκετό (ψηφιακό βιβλίο)
Ζωή μου, εσύ...
Ζωή μου, εσύ... (ψηφιακό βιβλίο)
Αγεφύρωτες σιωπές
Αγεφύρωτες σιωπές (ψηφιακό βιβλίο)
Χωρίς εσένα
Χωρίς εσένα (ψηφιακό βιβλίο)
Μια ανάσα μακριά
Μια ανάσα μακριά (ψηφιακό βιβλίο)

Τα χρυσοψαράκια μας


video


Ίσως ξεχωρίζουν τα αυγά πάνω στα φυτά













Γόνοι πρώτης ημέρας αφού είχαν μεταφερθεί με τα φυτά στο μικρό ενυδρείο μέχρι να σκάσουν τα αυγουλάκια.
Όσα παρέμειναν στο ενυδρείο μάλλον έγιναν τροφή γιατί ίσα που πρόλαβα να δω ένα γόνο κολλημένο στο τζάμι.
(εδώ μόλις βγήκαν από τα αυγά κάποια από τα μικράκια)






Γόνοι 2 εβδομάδων
Μεταφέρθηκαν από την 2η μέρα στην αυτοσχέδια γεννήστρα, για να είναι πιο εύκολος ο καθαρισμός από τα υπολείμματα τροφής. (υγρή αρτέμια)
Λείπουν οι αεραντλίες και το φίλτρο γιατί είναι σε ώρα φαγητού :-)