Σητεία μου, χώμα λατρεμένο, γη μου πολύτιμη....


Πόση ομορφιά χώρεσες Θέ μου σε μια λέξη. Σ' έναν τόπο.

Σητεία!

Τόπος ευλογημένος!








Γη που όταν πατήσεις τα χώματά της, θαρρείς και γίνεσαι ένα με δαύτη. Θάλασσα που λαχταράς να γινείς δελφίνι και να την αρμενίσεις απ' άκρη σ' άκρη. Ουρανός που δεν θες να τον αποχωριστείς μα να χαθείς πεθυμάς στο γαλανό του.







Αγαπημένη Στεία μου, δεν θα κουραστώ ποτέ να μιλάω, να γράφω για σένα... δεν θα κουραστώ ποτέ να νιώθω ότι στα χώματά σου, μου "οφείλω" να γυρίσω....



Ένας τόπος που γεννά την έμπνευση στις ψυχές όσων γεννήθηκαν και πήραν την πρώτη τους ανάσα στα σπλάχνα σου!
Μαντινάδες σε κάνουμε, τραγούδι κι εικόνες
για να μείνει αξέχαστο
στους αιώνες των αιώνων το όνομά σου....



Σοκάκια βγάνουν στο γιαλό
στου κύματος την άκρη
Απού πατείς και αφήνεται
τ’ αχνάρι σου σα δάκρυ.



Στεία πλανεύτρα έμορφη,
Στεία ομορφογέννα
Κυλάς και δίνεις τη ζωή
στσι φλέβες μας σαν αίμα.



Ποιος είν' αυτός που πάτησε το πόδι του στην Σητεία και δεν έφυγε με βαριά καρδιά;
Ποιος είν' αυτός που δεν την απολαμβάνει αχόρταγα κι ας την ζει κάθε μέρα;
Έχει στολίδι της το Κάστρο, την Καζάρμα, το ενετικό φρούριο που αρχοντικά κι επιβλητικά στέκει τόσους αιώνες ακοίμητος φρουρός να θυμίζει στις ψυχές την περήφανη ιστορία της Σητείας. Ένα κτίριο που γίνεται από μόνο του το μέσον για να σε μεταφέρει σε αλλοτινές εποχές. Ένας υπέροχος, μοναδικός διακτινισμός που συμβαίνει με την πρώτη ματιά εκεί που δεν το περιμένεις.






Ένας τόπος που γέννησε Μεγάλους και τρανούς Λογοτέχνες, ποιητές, μουσικούς....
Ο τόπος που γεννήθηκε ο ξακουστός ποιητής, στα πέρατα της γης, ο Βιτσέντζος Κορνάρος.
Κι όπως γράφει και στον Ερωτόκριτο:

Στη Στείαν εγεννήθηκε,
στη Στείαν ενεθράφη,
εκεί 'καμε κι εκόπιασεν
ετούτα που σας γράφει.







Είναι περήφανη για τον  Μύσωνα, έναν από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας.


Κάντε τις βόλτες σας στα πλακόστρωτα δρομάκια της και ακούστε να ηχούν στ’ αυτιά σας ήχοι μιας άλλη εποχής. Κλείστε τα μάτια κι αφουγκραστείτε τα πατήματα των προγόνων μας. Απλώστε το βλέμμα σας στο καταγάλανο σεντόνι που απλώνεται στα δαντελοπλεγμένα ακρογιάλια της.



Κατεβείτε στο λιμάνι της, περπατήστε τους περίτεχνα και με ψυχή πετροφτιαγμένους δρόμους της και αφήστε την ψυχή σας να ταξιδέψει αφήνοντας τη ματιά σας να χαθεί στην ομορφιά που μέσα από την απλότητά της η Σητεία, μας φέρνει στο νου εικόνες ενός τοπίου που θυμίζει ΜΟΝΟ Ελλάδα.










Απολαύστε τον καφέ, το ποτό και τη ρακί σας στον κόλπο της, πλάι στα ψαροκάικα που περικλείνει όλη την ζεστασιά του κόσμου και δώστε στην ψυχή σας την ευκαιρία να γεμίσει ηρεμία και γαλήνη.


Μαγευτείτε με τα χρώματα της και φτιάξτε αναμνήσεις για μια ολόκληρη ζωή, αξέχαστες, σπουδαίες, παραμυθένιες μα ζωντανές.






Τόπος περήφανος για την ιστορία της και με την αρχαία ονομασία της, να ηχεί ακόμα και σήμερα στ’ αυτιά σαν τραγούδι. Ήτις ή Ητεία, Ηταία, Ήτιδα.






Αντάμα με τη θάλασσα
και τ’ έμορφο το Κάστρο
που αρχοντικά σα στέκεται
θυμίζει λαμπρό άστρο.














Κολυμπήστε στα καταγάλανα νερά της παραλίας της Σητείας μέχρι το μοναδικό στην Ευρώπη φοινικόδασος της, το Βάϊ.
Γιατί, ναι... δικό μας είναι. Μας το χάρισε ο Θεός μαζί με την υπόλοιπη ομορφιά.... κι ας σκοτώνονται τόσοι και τόσοι ότι τους ανήκει. Τα όμορφα και τα μοναδικά πολλοί τα διεκδικούν μα δεν μπορούν να τα έχουν.




Βόλτα από Βάι, Σητεία!


Σητεία-Δάφνη
Αύγουστος 2016




Υπάρχουν άνθρωποι στον τόπο μου που είναι μερακλήδες, έχουν φαντασία και μεράκι. Έχουν τσαμπουκά και κόντρα στις δυσκολίες των καιρών καταφέρνουν να διοργανώνουν τις πιο όμορφες εκδηλώσεις.
Πιο γνωστά, τα Κορνάρεια.
Χρόνια ολάκερα παρέα με τον πατέρα μου και τ' αδέρφια μου, τ' απολαμβάναμε από το καλύτερο πόστο. Γιορτή που θα σου δώσει απλόχερα θεατρικά, μουσική και  χορευτικά αλλά και εκθέσεις διαφόρων μορφής τέχνης.

Ναι, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι σε αυτήν την άκρη της Ελλάδας που έχουν το φως μέσα τους και μέσα από την δική τους δύναμη το μεταδίδουν με αγάπη!!

Γευθείτε όσο θα βρίσκεστε στο πανέμορφο αυτό μέρος τα καλιτσούνια, τα ξεροτήγανα, τα προζυμένια κουλουράκια και τη μοναδική Στειακή ρακή με τους παραδοσιακούς μεζέδες. Χοχλιούς, οματιές και τόσα άλλα μοναδικά.






Στεία σα ‘ρθω, το χώμα σου
θέλω να το φιλήσω
τα όνειρα απού 'καμα
στσ’ αγκάλες σου ν’ αφήσω.







Ευχαριστώ πολύ όσους μου έδωσαν την άδεια να αναρτήσω τις φωτογραφίες τους.
Κάποιες άλλες είναι δικές μου αλλά και από αναζήτηση στο διαδίκτυο.
Κάθε φορά θα προσθέτονται και άλλες φωτογραφίες.
Όποιος θέλει να ανεβάσω και τις δικές του δεν έχει παρά να επικοινωνήσει μαζί μου.





Με αγάπη και σεβασμό στον τόπο που με ανέθρεψε
Ειρήνη Φραγκάκη


Μαντινάδες - Κείμενο (c) Ειρήνη Φραγκάκη
Απαγορεύεται οποιαδήποτε αναφορά - εκμετάλλευση χωρίς την τοποθέτηση του ονόματός μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου