ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΚΑΙ Η ΕΥΧΗ - ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΠΟΥΛΙΑΣΗ

Το 'χω νιώσει πολλές φορές, το 'χω ζήσει άλλες τόσες...
Συναντώ ανθρώπους στη ζωή μου,χαρισματικούς,δημιουργικούς
γεμάτους αγάπη και μεράκι...
Η Σπυριδούλα είναι ένα κορίτσι (ΧΑΜΟΓΕΛΟ), ένας άνθρωπος που
αγαπάει τρελά τα παιδιά και δεν χάνει στιγμή να τους το δείχνει.
Το να συναντώ ανθρώπους σαν κι εκείνη,για μένα είναι
ευλογία.
Απολαύστε την!
Σπυριδούλα​ μου, χίλια ευχαριστώ κι ακόμα περισσότερα.Τόσο
σ' εσένα όσο και στα παιδιά που συνέβαλαν για το τελικό αποτέλεσμα  :-)
Να είστε καλά και πάντα δημιουργικοί!!! :-)

Με αφορμή το παιδικό βιβλίο της Ειρήνης Φραγκάκη φτιάξαμε
αυτό το παιδικό τραγούδι για να συνοδέψει γλυκά την υπέροχη ιστορία της Παραμυθένιας!


ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΠΟΥΛΙΑΣΗ





Ελεύθερα στο διαδίκτυο τα 2 μου μυθιστορήματα

Κι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να μπορέσω πια, με μεγάλη χαρά, να μοιραστώ μαζί σας τα έργα μου.
Μιας και πολλοί φίλοι αναγνώστες με ρωτάνε που θα τα βρουν, κι εφόσον η συνεργασία με τους εκδοτικούς έληξε και δεν υπάρχουν στην αγορά, αποφάσισα να τα διανέμω ελεύθερα μέσω του διαδικτύου.
Τα πνευματικά μου παιδιά, επέστρεψαν στα χέρια μου και με όλη μου την αγάπη τα μοιράζομαι μαζί σας.
Καλή ανάγνωση.


Πατήστε εδώ και διαβάστε 

"Η αγάπη που άνθισε στην ψυχή μου" 


και "Η πεταλούδα της νύχτας"


Συνέντευξη στο Now24 με την αγαπημένη Μαίρη Γκαζιάνη!


Ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συνέντευξη την Μαίρη Γκαζιάνη που είναι δίπλα στους συγγραφείς με τον μοναδικά γλυκό της τρόπο και το site now24 για το βήμα!!
Έχω δίπλα μου ανθρώπους δημιουργικούς και ταλαντούχους και θα ήταν παράλειψη να μην ευχαριστήσω το γλυκό κορίτσι Ζηνετα Χατζηρηγα για τις υπέροχες φωτογραφίες, τα Πλεκτά Αγγελική για τις πανέμορφες ζακέτες και το κομμωτήριο La Ren Hair Care στο Αιγάλεω, για το Hair styling!!
Κάθε επιτυχία σου εύχομαι Μαίρη μου σε αυτό που κάνεις και τόσο αγαπάς!

Διαβάστε τη συνέντευξη στο Site Now24 με την αγαπημένη Μαίρη Γκαζιάνη!

http://now24.gr/irini-fragkaki-den-pistevo-oti-i-singrafi-ine-klironomiko-charisma/

Το....γκρί μου...

Προσπάθησα σου λέω…
Να γίνω πιο ροζ, πιο ναζιάρα…
Δεν μου πάει εμένα… δεν είναι οι σκέψεις μου αξεσουάρ της συμπεριφοράς μου για να τις ταιριάξω κατά πώς πάει η ζωή…»σου»….
Δε γίνεται γατάκι η τίγρης μάτια μου.
Δε μερεύει το αγρίμι. Έτσι γεννήθηκα και πολύ το γουστάρω.
Εγώ παλεύω με το γκρι… τ’ ουρανού σαν συννεφιάζει ανταριασμένος… της άμμου σαν ξεμακραίνει από πάνω της η θάλασσα… σαν… τις σκέψεις μου.
Μου λες πως είμαι ένας ΠΟΛΥ –και μου το τονίζεις κιόλας για να με πείσεις- φωτεινός άνθρωπος.
Μα πέφτεις έξω.
Δεν έμαθες να «διαβάζεις» τους ανθρώπους.
Μόνο να τους «βλέπεις» έμαθες.
Επιφανειακά. Ανώδυνα..
-Ανώδυνα; με ρωτάς.
Σου προκαλεί έκπληξη, το πώς γίνεται να πονάς σαν πρέπει να «διαβάσεις» ΤΟΝ άνθρωπο.
Πονάει… μόλις μπεις στην ψυχή του, μόλις αντικρίσεις το… γκρι του πονάς, αν πραγματικά τον νιώθεις…
Και δεν μπορείς να ταιριάξεις την γατούλα με την τίγρη… το αγρίμι που κρύβει μέσα η ψυχή δεν σε αφήνει.. βγάζει νύχια, δείχνει δόντια.. γιατί ξέρει…
Βλέπει το ροζάκι που δεν ταιριάζει με το… περιβάλλον του και αμύνεται… όχι επειδή είναι σκληρή… μα γιατί ξέρει… πώς το ροζ, είναι ανάμειξη, θα γίνει και λευκό μα θα γίνει και κόκκινο και θα στάξει αίμα…
Το αγρίμι δεν κυνηγά για να βρει τροφή και να την κατασπαράξει… το αγρίμι αμύνεται… επιτίθεται μόνο αν απειληθεί…
Να δεις που αν το αφήσεις στην ησυχία του, στα μάτια σου θα φαντάζει σαν το πιο ήρεμο ζώο… κι ας έχει σκληρό περίβλημα, κι ας είναι σκληρή η όψη του…
Μην «κολλάς» στο αγρίμι και δεν θα χάσεις….

Ειρήνη Φραγκάκη

Για την 'γιορτή" της Γυναίκας!!!;;;;

Σήμερα που οι λέξεις λένε "γιορτάζει η γυναίκα"
δεν μου βγαίνει να πω χρόνια πολλά.
Και δεν μου βγαίνει γιατί -ταπεινή μου γνώμη- δεν γιορτάζει κάποια συγκεκριμένη γυναικεία ιδιότητα...
"μάνα,αδερφή,κόρη,νύφη,πεθερά,σύζυγος...κτλ...ούτε καν όλες αυτές κι άλλες τόσες,μαζί..."
Τα ανθρώπινα δικαιώματα,η κατανόηση προς όλες εμάς,ο σεβασμός.
Αυτά βροντοφωνάζει η κάθε μέρα..και η σημερινή......για τη γυναίκα που δέχεται τη βία επειδή κάποιοι την θεωρούν κατώτερο ον,για τη γυναίκα που βασανίζεται άνευ λόγου και αιτίας επειδή κάποιοι έτσι το θεωρούν σωστό...
....για το κορίτσι που πετσοκόβεται επειδή αυτό είναι το ¨σωστό'...
Σήμερα σαν κάθε μέρα,ας δώσουμε κουράγιο όσες έχουμε περίσσιο να παλέψουν,να βρουν
αντοχές που εξαντλήθηκαν,να πιστέψουν..
Σήμερα, άντρες και γυναίκες ας γίνουν το χέρι που θα απλωθεί για να γραπωθεί και να σωθεί μια ψυχή που ξεψυχά.
Δεν είναι γυναικείο δικαίωμα να -εορτασθεί- η σημερινή ημέρα.
Είναι ανθρώπινο δικαίωμα και υποχρέωση να ενωθούν οι έχοντες και κατέχοντες γνώση και δύναμη και να την προσφέρουν.                                                                  

                                                                                  Ειρήνη Φραγκάκη

Καλημέρα Άνθρωποι!

Μαίρη Κωνσταντούρου


Αυτή η Κυρία της Λογοτεχνίας με μαγεύει κάθε φορά που την διαβάζω.
Πλέον έχω διαβάσει όλη της την βιβλιογραφία και ομολογώ ότι μόνο κέρδισα.
Θέλω να γράψω τόσα πολλά....είναι όμως από εκείνες τις φορές που ο συγγραφέας, ο άνθρωπος, τα έχει πει όλα και οι δικές μου οι λέξεις γίνονται τόσο μέτριες....

Η Μαίρη έχει έναν υπέροχο τρόπο γραφής από το πρώτο της κι ολας βιβλίο, τα οποία, όλα ανεξαιρέτως, σου κρατάνε το ενδιαφέρον από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία.







Αυτά τα δύο τα τέλειωσα πρόσφατα.
Ποτέ δεν αναφέρω γεγονότα των βιβλίων που διαβάζω φοβούμενη μην παρασυρθώ και μαρτυρήσω γεγονότα :-)


Υπέροχο ταξίδι στο χθες και στο σήμερα, οι χαρακτήρες δομημένοι σωστά, η γραφή νεράκι που κυλάει και δίνει οξυγόνο στην ψυχή.
Λάτρεψα την υπόθεση. Έξυπνη και σωστά δοσμένη.



Αυτό μπορώ να πω ότι το κατατάσσω στα αγαπημένα μου.
Αν ήμουν από τους αναγνώστες που κρατούν σημειώσεις πάνω στα βιβλία, σε τούτο 'δω δεν θα έμενε σειρά που να μην είχα υπογραμμίσει...
Μέσα σε αυτό το αριστούργημα διάβασα τις μεγαλύτερες αλήθειες και τα πιο σοφά λόγια.
Πραγματικά είναι ένα βιβλίο που θα σου δώσει μαθήματα ζωής,συμπεριφοράς και συμβουλές.
ΑΞΙΖΕΙ ΠΟΛΛΑ!


Μαίρη Κωνσταντούρου, το ξέρεις ότι σε αγαπώ, σαν άνθρωπο σου βγάζω το καπέλο, σαν συγγραφέα σε θαυμάζω.
Είμαι τυχερή που υπάρχεις στην ζωή μου.....
Να σ έχει ο Θεός καλά,να συνεχίσεις να γράφεις....το έχουμε ανάγκη...



«Αγάπησα τα βιβλία από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου.
Πολύ γρήγορα κατάλαβα πως μου ήταν πιο βολικό, πιο εύκολο, να εκφράζομαι
με τον γραπτό παρά με τον προφορικό λόγο.
Έχω προσέξει πως στα λόγια είμαι πολύ λιτή,
σχεδόν λακωνική, ενώ αντίθετα όποτε κάθομαι να γράψω κάτι,
οτιδήποτε, σκέψεις και συναισθήματα ρέουν σαν χείμαρροι μέσα από την ψυχή μου.
Επί τριάντα χρόνια κάλυπτα αυτή την ανάγκη έκφρασης
μεταφράζοντας χωρίς διακοπή λογοτεχνικά βιβλία.
Πριν από δεκαπέντε χρόνια, ο πόθος -ή το πάθος- μου ικανοποιήθηκε πλήρως όταν,
μάλλον από τύχη, εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο.
Τώρα πια ξέρω πως, όσο είμαι πνευματικά υγιής,
η ψυχή μου θα συνεχίσει να μιλάει έτσι όπως εκείνη ξέρει και μπορεί».

Επικοινωνία με τη συγγραφέα:



Σε βλέπω παντού
Όταν οι γυναίκες τολμούν
Το πολύ δεν είναι πάντα αρκετό
Σκιές στο χρόνο
Όταν οι γυναίκες τολμούν (ψηφιακό βιβλίο)
Σε βλέπω παντού (ψηφιακό βιβλίο)
Σκιές στο χρόνο (ψηφιακό βιβλίο)
Το πολύ δεν είναι πάντα αρκετό (ψηφιακό βιβλίο)
Ζωή μου, εσύ...
Ζωή μου, εσύ... (ψηφιακό βιβλίο)
Αγεφύρωτες σιωπές
Αγεφύρωτες σιωπές (ψηφιακό βιβλίο)
Χωρίς εσένα
Χωρίς εσένα (ψηφιακό βιβλίο)
Μια ανάσα μακριά
Μια ανάσα μακριά (ψηφιακό βιβλίο)

Τα χρυσοψαράκια μας




Ίσως ξεχωρίζουν τα αυγά πάνω στα φυτά













Γόνοι πρώτης ημέρας αφού είχαν μεταφερθεί με τα φυτά στο μικρό ενυδρείο μέχρι να σκάσουν τα αυγουλάκια.
Όσα παρέμειναν στο ενυδρείο μάλλον έγιναν τροφή γιατί ίσα που πρόλαβα να δω ένα γόνο κολλημένο στο τζάμι.
(εδώ μόλις βγήκαν από τα αυγά κάποια από τα μικράκια)






Γόνοι 2 εβδομάδων
Μεταφέρθηκαν από την 2η μέρα στην αυτοσχέδια γεννήστρα, για να είναι πιο εύκολος ο καθαρισμός από τα υπολείμματα τροφής. (υγρή αρτέμια)
Λείπουν οι αεραντλίες και το φίλτρο γιατί είναι σε ώρα φαγητού :-)




Μερεντογλύκισμα

Μερεντογλύκισμα


Τα υλικά μας!
2 φύλλα σφολιάτας έτοιμη
1 φλυτζάνι μερέντα (εγώ έβαλα δική μου, όχι του εμπορίου)
γάλα ή κρόκο αυγού για το άλειμμα

Εκτέλεση
Μέχρι να ετοιμάσουμε το μερεντογλυκισματάκι μας, προθερμένουμε τον φούρνο στους 180 º C.
Στρώνουμε λαδόκολα σε ταψί και τοποθετούμε το ένα φύλλο σφολιάτας.
Αλείφουμε με μερέντα, αφήνοντας κενό λίγο στις άκρες για να μην χυθεί στο ψήσιμο και σκεπάζουμε με το δεύτερο φύλλο.
Βάζουμε ένα ποτήρι ή φλυτζανάκι στη μέση για να μην το κόψουμε κατά λάθος. Το χρειαζόμαστε αυτό το κενό στη μέση.
Χωρίζουμε τη ζύμη πρώτα σε τέσσερα ίσα μέρη και συνεχίζουμε ώσπου να χωρίσουμε την ζύμη σε ίσα λεπτά κομμάτια.Ανασηκώνουμε προσεκτικά από την άκρη κάθε κομμάτι και περιστρέφουμε ώστε να σχηματίσουμε κάτι σαν αχτίνα.
Αλείφουμε με λίγο γάλα ή κρόκο αυγού χτυπημένο και ψήνουμε για 25-30 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδίσει η σφολιάτα.



Κάπου είδα ότι γίνεται με στρογγυλό φύλλο, δεν ξέρω αν υπάρχει έτοιμο σε συσκευασία, οπότε χρησιμοποίησα αυτό το μακρόστενο.




 Δυστυχώς δεν κατάφερα να το βγάλω φωτογραφία, καθότι είχα καλεσμένους ακριβώς την στιγμή που το έβγαλα από τον φούρνο κι όπως καταλαβαίνεται, δούλεψαν αμέσως τα μαχαίρια ;-)

Το δικό μου...φως....


Χαρά Σαμπανίδου - Η λαμπερή χαμογελαστή ψυχή...έφυγε....

Ένας μικρός φόρος τιμής στην δικιά μου Χαρούλα, που έφυγε και δεν πρόλαβα να της πω όσα ήθελα....
Στην καρδιά μου θα κρατήσω το καλοκαίρι μας, εκείνο που μας έφερε τόσο κοντά... τις στιγμές μας...
Κι ήρθες ένα πρωί με γεμάτη την αγκαλιά σου με τα δώρα της ψυχής σου για να γεμίσεις την δική μου...μ' ένα γλυκό φιλί να σε θυμίζει πάντα....

Κάθε πρωί θα ανάβει για εσένα το καντηλάκι κι ας μην μπορώ να το πιστέψω ότι εσύ είσαι ο λόγος που το ανάβω...
Καλό ταξίδι Χαρούλα μου.... είσαι ο χαμογελαστός μου άγγελος....


Βιογραφικό
Γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έζησα μέχρι τα δώδεκα μου χρόνια.
Το αεροπλάνο που μας έφερε στην Ελλάδα, ήταν το πέταγμα για την ελευθερία. Το μόνο που μας έλειπε, γιατί όλα τα άλλα μας τα πρόσφεραν απλόχερα οι γονείς μας, μαζί με την αγάπη τους. Το Παλαιό Φάληρο και το Καλαμάκι, είναι περιοχές που έζησα κι αγάπησα, και είναι βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μου. Σταθμός στη ζωή μου. Με σκοπό πάντα κάτι καλύτερο και μια πιο ποιοτική κι ανθρώπινη ζωή, το 1982 εγκατασταθήκαμε με τον άντρα μου και τα τρία μας παιδιά, στο Πορτοχέλι. Οι ασχολίες μου και τα ενδιαφέροντά μου ως επί το πλείστον καλλιτεχνικές. Έχω συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις ζωγραφικής με έργα μου.

(2015)Μείνε λίγο ακόμα, Ωκεανός
(2014)Να με θυμάσαι όπου και να' σαι!, Ωκεανός
(2013)Οι γλάροι του Βοσπόρου, Ωκεανός
(2012)Μια θέση στο φεγγάρι, Ωκεανός
(2009)Βαθύ κόκκινο η αγάπη, Αρσενίδης
(2002)Ο κύκλος της βροχής, Αρσενίδης
(1999)Το φιλί ήταν του ανέμου, Αρσενίδης
(1994)Ίριδα, Χρωμογραφή




Τα βίντεο που έφτιαξα για την Χαρούλα μου με όλη μου την αγάπη.... θα μου μείνουν αξέχαστες όλες εκείνες οι μέρες που παρέα ψάχναμε για εικόνες, τραγούδια... για τα γέλια που κάναμε, για ΟΛΑ.....









Τις αγαπώ τις λέξεις..



Τις αγαπώ τις λέξεις...
Αγαπώ τον χορό τους... κι εκείνον τον ξέφρενο,τον τρελό, τον πεισματάρη που κόντρα σε όλα παλεύει να εξηγήσει...τ' αυτονόητα με πείσμα.
Τις αγαπώ τις λέξεις που δεν κωλώνουν πουθενά.
Μα αγαπώ κι αυτόν τον άλλο τους χορό....τον χαδιάρη.Που θα σε αγγίξει τρυφερά στον ώμο. Έναν χορό που σαν στροβιλίζεσαι και χάνεσαι μαζί του σου βάζει φτερά, όχι στην πλάτη μα στην ψυχή....
Αχ, λέξεις μου...
Σας λατρεύω όταν ψιθυρίζετε. Σας λατρεύω όταν μπορώ να σας κάνω να κραυγάζετε σιωπηλά κι όμως θα βρεθούν κι άλλοι "πειραγμένοι" σαν εμένα που θα σας ακούσουν.
Ναι, εγώ κι οι λέξεις αγαπιόμαστε... κι είναι μια αγάπη γεμάτη κατανόηση...γεμάτη λατρεία...λέξεις μου, ελάτε, κρατήστε μου το χέρι γιατί έχουμε ακόμα μεγάλο ταξίδι..... κι εγώ πείσμα σε όλους και σε όλα που δεν πιστεύουν σ' εσάς θα συνεχίσω να σας βρίσκω ανθρώπους να ταιριάζετε...

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ bonsaistories.gr

Ήταν μεγάλη χαρά η συμμετοχή μου στην κριτική επιτροπή για τον Διαγωνισμό Διηγήματος που διοργάνωσε η λογοτεχνική ιστοσελίδα bonsaistories.gr !
Τις ευχαριστίες μου σε όλους emoticon smile
Η εμπιστοσύνη και η συνεργασία ήταν άψογη από την αρχή μέχρι και την ολοκλήρωση του δύσκολου αυτού έργου μας! Ελένη Χριστοφοράτου Θεόφιλος Γιαννόπουλος Jenny Koukidou και Natasha Karamanli ήταν ιδιαίτερη χαρά και τιμή η συνεργασία μας!Να είστε όλοι καλά,να συνεχίσετε να δημιουργείτε και να εμπνέεστε!!
Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες, μας δώσατε κομμάτι από την ψυχή σας!
Πάντα να επιτυγχάνετε τους στόχους σας!!!!
Και εις άλλα με υγεία!



                                                                      bonsaistories.gr

Κριτική για την Πεταλούδα της Νύχτας


3 χρόνια μετά και η πεταλούδα συνεχίζει να υπάρχει στις προτιμήσεις σας,συνεχίζει να δέχεται τα όμορφα σχόλια σας...τι άλλο θέλω για να είμαι χαρούμενη;
Ευχαριστώ....

Κεραλοιφή και λιπ γκλος





Πρώτη μου απόπειρα να φτιάξω κεραλοιφή μιας και αυτές που είχαν φτιάξει η μανούλα κι η αδερφούλα μου απόκαμαν.
Να 'ναι καλά κι ο γαμπρούλης μου αφού το κερί ήταν μια ευγενική δική του χορηγία από τις μελισσούλες του.
Κι η αδερφούλα μου βεβαίως βεβαίως που χωρίς την δική της υπομονή και την  μεταλαμπάδευση της γνώσης της δεν θα είχα αυτό το αποτέλεσμα!!!

Πάμε λοιπόν στα υλικά μας:

30 γρ. κερί μέλισσας. Όσοι δεν έχουν κάποιον να τους το προμηθεύσει μπορούν να το αγοράσουν από το φαρμακείο.
120 γρ. χαμομηλόλαδο.
(Εγώ το έχω φτιάξει από την Άνοιξη που μου έφερε η πεθερούλα μου φρεσκομαζεμένο χαμομήλι. Το έπλυνα καλά, το έβαλα σε βάζο και το σκέπασα μέχρι να καλυφθεί εντελώς με ελαιόλαδο. Το άφησα, 5-6 μήνες για να αποφύγω την διαδικασία βρασίματος και να αφήσω τον χρόνο να βγάλει τα έλαια από το χαμόμηλο. Το σούρωσα καλά και το φυλάσσω σε βάζο, σε σκοτεινό μέρος.)
Αν δεν έχετε χαμομηλόλαδο, δεν χάλασε ο κόσμος. Βάζετε ελαιόλαδο, Παίρνετε από το φαρμακείο έλαιο χαμομηλιού και προσθέτετε στην παραπάνω δοσολογία  σταγόνες. Επίσης μπορείτε να βάλετε άλλο αιθέριο έλαιο της αρεσκείας σας. Εγώ προτιμώ το χαμόμηλο για τις ιδιότητές του κι επειδή το χρησιμοποιώ ως επί το πλείστον στα μωρά μου.

Η διαδικασία παρασκευή είναι η εξής:
Αποφεύγουμε να λιώνουμε το κερί απευθείας στο σκεύος επάνω στη φωτιά. Προτιμάμε τη διαδικασία μπεν μαρί για ευνόητους λόγους :-)
Μόλις λιώσει το κερί μας τελείως και δεν έχει καθόλου κομματάκι, ρίχνουμε το χαμομηλόλαδο. Αν χρησιμοποιήσουμε ελαιόλαδο περιμένουμε λίγο να ζεσταθεί κι αυτό και προσθέτουμε 3-4 σταγόνες από το αιθέριο έλαιο της επιλογής μας.
Επίσης, συμβουλή της αδερφούλας μου, το κερί αντί να το κόψουμε σε κομμάτια και να το λιώσουμε, μπορούμε να το τρίψουμε στον τρίφτη, στο χοντρό μέρος (της ντομάτας) για να γίνει πιο αφράτη η κρέμα μας. Εγώ βαρέθηκα να πω την αλήθεια μου :-D

Το αφήνουμε να κρυώσει καλά. Παρατηρούμε ότι αρχίζει να πήζει και να αλλάζει χρώμα.
Με το ίδιο μείγμα έφτιαξα λιπ γκλος με κοραλί χρώμα από ένα ρουζ κι ένα λιπ γκλος άχρωμο. Για να γίνει πιο στέρεο το λιπ γκλος αν θέλουμε να το τοποθετήσουμε σε βάση παλιάς συσκευασίας που ανοιγοκλείνει, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε λίγο παραπάνω ποσότητα κεριού. Εγώ επειδή δεν το έκανα αυτό κι έχει την υφή της αλοιφής, το διατηρώ στο ψυγείο.

Καλή επιτυχία!!!!!




Σητεία μου, χώμα λατρεμένο, γη μου πολύτιμη....


Πόση ομορφιά χώρεσες, Θέ μου, σε μια λέξη. Σ' έναν τόπο.

Σητεία!

Τόπος ευλογημένος!








Γη που όταν πατήσεις τα χώματά της, θαρρείς και γίνεσαι ένα με δαύτη.
Θάλασσα που λαχταράς να γενείς δελφίνι και να την αρμενίσεις απ' άκρη σ' άκρη.
Ουρανός που δε θες να τον αποχωριστείς μα να χαθείς πεθυμάς στο γαλανό του.







Αγαπημένη Στεία μου, δε θα κουραστώ ποτέ να μιλάω, να γράφω για σένα... δε θα κουραστώ ποτέ να νιώθω ότι στα χώματά σου, μου "οφείλω" να γυρίσω....



Ένας τόπος που γεννά την έμπνευση στις ψυχές όσων γεννήθηκαν και πήραν την πρώτη τους ανάσα στα σπλάχνα σου!
Μαντινάδες σε κάνουμε, τραγούδι κι εικόνες
για να μείνει αξέχαστο
στους αιώνες των αιώνων το όνομά σου....



Σοκάκια βγάνουν στο γιαλό
στου κύματος την άκρη
aπού πατείς και αφήνεται
τ’ αχνάρι σου σα δάκρυ.



Στεία πλανεύτρα έμορφη,
Στεία ομορφογέννα
κυλάς και δίνεις τη ζωή
στσι φλέβες μας σαν αίμα.



Ποιος είν' αυτός που πάτησε το πόδι του στην Σητεία και δεν έφυγε με βαριά καρδιά;
Ποιος είν' αυτός που δεν την απολαμβάνει αχόρταγα κι ας τη ζει κάθε μέρα;
Έχει στολίδι της το Κάστρο, την Καζάρμα, το ενετικό φρούριο που αρχοντικά κι επιβλητικά στέκει τόσους αιώνες ακοίμητος φρουρός να θυμίζει στις ψυχές μας την περήφανη ιστορία της Σητείας. Ένα κτίριο που γίνεται από μόνο του το μέσον για να σε μεταφέρει σε αλλοτινές εποχές. Ένας υπέροχος, μοναδικός διακτινισμός που συμβαίνει με την πρώτη ματιά εκεί που δεν το περιμένεις.






Ένας τόπος που γέννησε Μεγάλους και τρανούς Λογοτέχνες, ποιητές, μουσικούς...
Ο τόπος που γεννήθηκε ο ξακουστός ποιητής ως στα πέρατα της γης, ο Βιτσέντζος Κορνάρος.



Κι όπως γράφει και στον Ερωτόκριτο:

Στη Στείαν εγεννήθηκε,
στη Στείαν ενεθράφη,
εκεί 'καμε κι εκόπιασεν
ετούτα που σας γράφει.







Είναι περήφανη για τον  Μύσωνα,
έναν από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας.


Κάντε τις βόλτες σας στα πλακόστρωτα δρομάκια της και ακούστε να ηχούν στ’ αυτιά σας ήχοι μιας άλλη εποχής. Κλείστε τα μάτια κι αφουγκραστείτε τα πατήματα των προγόνων μας.
Απλώστε το βλέμμα σας στο καταγάλανο σεντόνι που απλώνεται στα δαντελοπλεγμένα ακρογιάλια της.



Κατεβείτε στο λιμάνι της, περπατήστε τους περίτεχνα και με ψυχή πετροφτιαγμένους δρόμους της και αφήστε τη δική σας, να ταξιδέψει αφήνοντας τη ματιά σας να χαθεί στην ομορφιά που μέσα από την απλότητά της η Σητεία, μας φέρνει στο νου εικόνες ενός τοπίου που θυμίζει ΜΟΝΟ Ελλάδα.










Απολαύστε τον καφέ, το ποτό και τη ρακί σας στον κόλπο της, πλάι στα ψαροκάικα που περικλείνει όλη τη ζεστασιά του κόσμου και δώστε στην ψυχή σας την ευκαιρία να γεμίσει ηρεμία και γαλήνη.


Μαγευτείτε με τα χρώματά της και φτιάξτε αναμνήσεις για μια ολόκληρη ζωή, αξέχαστες, σπουδαίες, παραμυθένιες μα ζωντανές.




και κάντε τις εξορμήσεις σας αξέχαστες!


Τόπος περήφανος για την ιστορία της
και με την αρχαία ονομασία της, να ηχεί ακόμα και σήμερα
στ’ αυτιά όλων σαν τραγούδι.
Ήτις ή Ητεία, Ηταία, Ήτιδα.






καθώς επίσης και


Αντάμα με τη θάλασσα
και τ’ έμορφο το Κάστρο
που αρχοντικά σα στέκεται
θυμίζει λαμπρό άστρο.















Κολυμπήστε στα καταγάλανα νερά της παραλίας της Σητείας μέχρι το μοναδικό στην Ευρώπη φοινικόδασός της, το Βάϊ.
Γιατί, ναι... δικό μας είναι. Μας το χάρισε ο Θεός μαζί με την υπόλοιπη ομορφιά.... κι ας σκοτώνονται τόσοι και τόσοι ότι τους ανήκει. Τα όμορφα και τα μοναδικά, πολλοί τα διεκδικούν μα δεν μπορούν να τα έχουν.


Και μην παραλείψετε να πάτε στο Παλαίκαστρο, στη Ζάκρο, στη Χιόνα, στην πανέμορφη Τέντα, το στενότερο κομμάτι γης που ενώνει το Κρητικό με το Λιβυκό πέλαγος.
Κάντε μια στάση στη Μονή Τοπλού, θα μαγευτείτε, να είστε σίγουροι.



Βόλτα από Βάι, Σητεία!


Σητεία-Δάφνη
Αύγουστος 2016




Υπάρχουν άνθρωποι στον τόπο μου που είναι μερακλήδες, έχουν φαντασία και μεράκι. Έχουν τσαμπουκά και κόντρα στις δυσκολίες των καιρών καταφέρνουν να διοργανώνουν τις πιο όμορφες εκδηλώσεις.
Πιο γνωστά, τα Κορνάρεια.
Χρόνια ολάκερα παρέα με τον πατέρα μου και τ' αδέρφια μου, τ' απολαμβάναμε από το καλύτερο πόστο. Γιορτή που θα σου δώσει απλόχερα θεατρικά, μουσική και  χορευτικά αλλά και εκθέσεις διαφόρων μορφής τέχνης.

Ναι, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι σε αυτήν την άκρη της Ελλάδας, που έχουν το φως μέσα τους και μέσα από την δική τους δύναμη το μεταδίδουν με αγάπη!!
Άθρωποι φιλόξενοι που θα σας τρατάρουν αγάπη κι αγκαλιά, έναν καλό λόγο νέκταρ κι αμβροσία.

Γευθείτε όσο θα βρίσκεστε στο πανέμορφο αυτό μέρος τα καλιτσούνια, τα ξεροτήγανα, τα προζυμένια κουλουράκια και τη μοναδική Στειακή ρακή με τους παραδοσιακούς μεζέδες. Χοχλιούς, οματιές και τόσα άλλα μοναδικά.






Στεία σα 'ρθω, το χώμα σου
θέλω να το φιλήσω
τα όνειρα απού 'καμα
στσ’ αγκάλες σου ν’ αφήσω.







Ευχαριστώ πολύ όσους μου έδωσαν την άδεια να αναρτήσω τις φωτογραφίες τους.
Κάποιες άλλες είναι δικές μου αλλά και από αναζήτηση στο διαδίκτυο.
Κάθε φορά θα προστίθενται και άλλες φωτογραφίες.
Όποιος θέλει να ανεβάσω και τις δικές του δεν έχει παρά να επικοινωνήσει μαζί μου.





Με αγάπη και σεβασμό
στον τόπο που με ανέθρεψε
Ειρήνη Φραγκάκη


Μαντινάδες - Κείμενο (c) Ειρήνη Φραγκάκη
Απαγορεύεται οποιαδήποτε αναφορά - εκμετάλλευση χωρίς την τοποθέτηση του ονόματός μου.